Skip to content

Treinflirt

januari 13, 2010

Vlak na Gouda kwam ie naast me zitten en sloeg nonchalant een gratis krantje open. Ik schoof een beetje balend mijn spullen onder de bank, draaide me nog meer richting raam en verzonk kort weer even in mijn eigen gedachten. Maar er klopte iets niet. Waarom had ik me weggedraaid? Gewoon automatisme. Dat doen mensen in de trein. Ik draaide weer terug en bekeek de jongen naast me vanuit mijn ooghoek. Hij was een paar jaar jonger dan ik, vrij klein, lichtbruine huid en had een james dean-achtig kapsel. Opeens voelde het alsof het helemaal geen vreemde was, maar alsof we al die tijd al samen in de trein zaten, op weg naar waar dan ook. Toen besefte ik dat zijn hand naast hem tegen de zijkant van mijn been – en vlakbij mijn eigen hand – rustte. En dat ik het niet erg vond. Ik ging een keer verzitten, hij schoof ook een beetje, en toen we Den Haag Centraal binnen reden hadden we opeens elkaars hand vast.

Eenmaal op het perron was de magie snel voorbij. We hadden nog een grappig gesprek over wat er zojuist was gebeurd, maar toen wilde hij meer. Hij werd opdringerig en ik was snel ontnuchterd. Niet mijn type. Verre van, zelfs. Ik rukte me van hem los en ging op weg naar de vriendin waarbij ik die avond oud & nieuw zou vieren. Maar wat er in die trein gebeurde begrijp ik nog steeds niet. Waarom voelde het zo vertrouwd? Waarom liet ik dat alles toe? En waar kwam die vreemde non-verbale klik vandaan?

Later bedacht ik me dat ik al vaker vreemde ontmoetingen had gehad op oudejaarsdag, vooral in het openbaar vervoer. Misschien ben ik anders op oudejaarsdag, misschien zijn andere mensen het ook. Misschien heersen er ineens andere regels, alsof we stiekem toch bang zijn dat het einde van de wereld intreedt als de klok die avond twaalf slaat. En staan we met z’n allen net een tikje meer open voor de ander dan op alle andere dagen van het jaar. Wellicht is oudejaarsdag, meer dan kerst, hét moment om het individualisme even te doorbreken (Beatrix deed voor het tweede achtereenvolgende jaar een dappere poging) en te ervaren hoe het leven ook kan zijn. Zodat we daarna weer even voort kunnen met onze naar binnen gekeerde levens. In elk geval totdat Oranje het WK wint.

Advertenties
3 reacties leave one →
  1. Van Dale permalink
    januari 20, 2010 1:48 pm

    Ik schuifde!? een beetje balend mijn spullen onder de bank

    • Eva permalink
      januari 20, 2010 3:10 pm

      Oeps – schoof. Domme Eva, domme domme Eva.
      Wel benieuwd wie je bent, meneer van Dale op de cs.uu.nl server … 😉

Trackbacks

  1. Gelukkig Nieuwjaar! « Academisch Misvormd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: