Skip to content

Hilversum 2.0 (bestond nog niet)

december 8, 2008
Ik ken verschillende mensen die, komend uit het Utrechtse nieuwe media nest, onderzoek doen naar de creatie van online identiteiten. Erg boeiend, en altijd als ik het er met zo iemand over heb, weet ik opeens weer waarom HDTV ook in de mediawereld maar zo weinig prioriteit lijkt te hebben. Het volgen van de burger, de consument, de mens, is voor elk bedrijf een bijna onmogelijke maar ook veelbelovende taak geworden. Dit weblog is daarbij nog redelijke ouderwets: ik presenteer mijzelf nog vooral in chronologische volgorde. Maar de nieuwe consument deelt zijn online identiteit niet op chronologie, hij deelt zich op in thema’s en plaatsen. En in plaats van de de doelgroep waar-ie het allemaal voor doet (tja wie zijn het eigenlijk) naar zich toe te laten komen, komt deze consument naar de doelgroeptoe. “Hier ben ik!” Roept ie. “Kijk, ik ben single. Mijn liefdesprofiel staat op Lexa, voor mijn foto’s moet je naar Flickr, voor mijn vrienden naar Facebook, mijn muziek kun je beluisteren op Last fm, om te weten wat ik allemaal doe in mijn werk-dan-wel prive leven kun je me volgen op Twitter en als je  me in-real-time wil zien en de seks met me wil uitproberen kunnen we afspreken in het lokale cafe van Second Life.” ‘Social networking’ is nog steeds het buzzword in de wetenschap van de nieuwe media EN het bedrijfsleven. In Hilversum houden ze van sociaL networking, vooral wanneer ze er de controle over hebben. Zo heeft de VPRO het bijvoorbeeld niet nagelaten om aan hun documentairereeks over de liefde anno 2008 een complete discussie-videoblog-vriendjesworden-datingsite te koppelen (waarvan ik me overigens afvraag hoeveel procent van de leden zelf bij de VPRO werken…).

In al dit nieuwe media tumult is er dan ook nog de TV. De TV met een lineariteit die langzaam afbrokkelt vanwege het idee dat mensen altijd overal en nergens zijn. Het idee dat ze niet meer op de bank zitten maar achter de PC, of in de trein met hun mobiel, en dat ze nu eindelijk zelf bepalen wat ze willen zien en wanneer. De TV die al sinds jaar en dag probeert zogenaamd interactief te worden met het oog op de actieve kijker. Op de Hogeschool Utrecht en de Media Academie studeren mensen af op ontwerpen van nieuwe digitale televisie interfaces, waarbij het niet om televisie in zijn traditionele vorm gaat, maar om het feit dat je tussen het televisiekijken door nog even je online identititeit op al die verschillende platformen bij kunt houden. Zodat je tegen iedereen kunt zeggen dat je op dat moment televisie aan het kijken bent. Tenzij dat niet stoer is natuurlijk, dan zeg je iets anders.

Tja, wie van de omroepen en dienstverleners in Hilversum zou zich te midden van die strijd om de gefragmenteerde kijker en de televisie zelf nog druk maken om zoiets als een scherper televisiesignaal? HD lijkt nog het meest interessant voor degenen die de technologie zien als een mogelijkheid voor nieuwe digitale interfaces met kleinere teksten en veel overlays. En voor degenen die nog geloven – of wel moeten geloven om hun business overeind te houden – dat er nog mensen zijn, die aan het eind van de dag al hun online indentiteiten weer verzamelen en daarna gewoon thuis op de bank naar het Journaal, Greys Anatomy, of de Olympische Spelen zitten te kijken. Maar ach, misschien ben ik nog wel de enige kijker die dat doet.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: